Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemnców

Zasady nabycia nieruchomości przez cudzoziemców określa Ustawa z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców oraz Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 20 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych informacji oraz rodzajów dokumentów, jakie jest obowiązany przedstawić cudzoziemiec ubiegający się o wydanie zezwolenia na nabycie nieruchomości (Dz. U. z 2012 r., poz. 729).

   Nabycie nieruchomości przez cudzoziemca wbrew przepisom ustawy jest nieważne, o nieważności nabycia orzeka sąd na żądanie właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starosty, marszałka województwa, wojewody albo na żądanie ministra  spraw wewnętrznych.

Kiedy zezwolenie nie jest wymagane?

                 Zwolnienia z obowiązku uzyskania zezwolenia MSW na nabycie nieruchomości opisane zostały w art. 8 ust. 1 omawianej ustawy. Zgodnie z przywołanym przepisem nie wymaga uzyskania zezwolenia:

– nabycie samodzielnego lokalu mieszkalnego oraz o przeznaczeniu garażowym,

– nabycie nieruchomości przez cudzoziemca zamieszkującego w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej 5 lat od udzielenia mu zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,

– nabycie przez cudzoziemca, będącego małżonkiem obywatela polskiego i zamieszkującego w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej 2 lata od udzielenia mu zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, nieruchomości, które w wyniku nabycia stanowić będą wspólność ustawową małżonków,

– nabycie przez cudzoziemca nieruchomości, jeżeli w dniu nabycia jest uprawniony do dziedziczenia ustawowego po zbywcy nieruchomości, a zbywca nieruchomości jest jej właścicielem lub wieczystym użytkownikiem co najmniej 5 lat,

– nabycie przez „kontrolowaną osobę prawną”, na jej cele statutowe, nieruchomości niezabudowanych, których łączna powierzchnia w całym kraju nie przekracza 0,4 ha na obszarze miast,

– nabycie nieruchomości przez cudzoziemca będącego bankiem gdy jest wierzycielem lub ma roszczenia.

                  Zezwolenie nie jest wymagane przez cudzoziemców będących obywatelami lub przedsiębiorcami państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Konfederacji Szwajcarskiej z wyjątkiem nabycia:

– nieruchomości rolnych i leśnych przez okres 12 lat od dnia wstąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej (do maja 2016 roku),

– nieruchomości położonych w strefie nadgranicznej oraz gruntów rolnych o powierzchni przekraczającej 1 ha.

Zezwolenie

                  Poza przypadkami opisanymi powyżej, nabycie przez cudzoziemca prawa własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości wymaga zezwolenia. Zezwolenie jest wydawane na wniosek cudzoziemca w drodze decyzji administracyjnej wydanej przez  Ministra Spraw Wewnętrznych, jeżeli sprzeciwu nie wniesie Minister Obrony Narodowej, a w przypadku nieruchomości rolnych, jeżeli sprzeciwu również nie wniesie minister właściwy do spraw rozwoju wsi.

Zezwolenie jest wydawane, jeżeli:

– nabycie nieruchomości przez cudzoziemca nie spowoduje zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a także nie sprzeciwiają się temu względy polityki społecznej i zdrowia społeczeństwa,

– wykaże on, że zachodzą okoliczności potwierdzające jego więzi z Rzeczpospolitą Polską.

                  Okolicznościami potwierdzającymi więzi cudzoziemca z Rzeczpospolitą Polską mogą być w szczególności:

– posiadanie polskiej narodowości lub polskiego pochodzenia,

– zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej,

– posiadanie zezwolenia na pobyt czasowy lub stały,

– posiadanie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,

– członkostwo w organie zarządzającym przedsiębiorcy będącego osobą prawną lub spółką handlową nieposiadającą osobowości prawnej z siedzibą na terytorium Polski, kontrolowaną przez cudzoziemców,

– wykonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej lub rolniczej, zgodnie z przepisami prawa polskiego.

Jakie elementy powinien zawierać wniosek?

                  W celu uzyskania zezwolenia cudzoziemiec powinien wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia. Nie ma gotowych wzorów wniosku. Składając wniosek należy dołączyć oryginał dowodu wpłaty opłaty skarbowej (informacja o wysokości opłaty skarbowej oraz numer rachunku bankowego dostępne na stronie internetowej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych).

                  Dokumenty w języku obcym należy składać wraz z tłumaczeniem dokonanym przez przysięgłego tłumacza.
Dokumenty mogą być składane w oryginale lub kopie poświadczone za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego radcą prawnym lub adwokatem.

                  Prawidłowo wypełniony wniosek powinien zawierać:

1.    oznaczenie wnioskodawcy – obywatelstwo oraz adres zamieszkania w przypadku osób fizycznych, siedziba oraz kraj pochodzenia kapitału w przypadku osób prawnych,

2.    oznaczenie nabywanej nieruchomości – położenie, numer działki lub działek, powierzchnia, numer księgi wieczystej,

3.    oznaczenie zbywcy – wraz z adresem zamieszkania,

4.    określenie czynności prawnej w wyniku której dojdzie do nabycia nieruchomości np. umowa sprzedaży, darowizny, zmiany,

5.    wskazanie celu nabycia nieruchomości,

6.    wskazanie okoliczności potwierdzających więzi wnioskodawcy z Polską,

7.    wskazanie środków finansowych na zakup nieruchomości.

                  W przypadku gdy cudzoziemiec będący osobą fizyczną ubiega się o zezwolenie na nabycie nieruchomości w celu zaspokojenia potrzeb życiowych (w każdym celu innym niż na potrzeby związane z wykonywaną ewentualnie osobistą działalnością gospodarczą lub rolniczą) powinien wskazać czy jest już właścicielem lub użytkownikiem wieczystym innych nieruchomości położonych w Polsce oraz podać dane dotyczące tych nieruchomości i określić podstawę ich nabycia.

Nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców w drodze dziedziczenia

                  Przepisy ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców nie mają zastosowania do nabycia nieruchomości w drodze dziedziczenia przez osoby uprawnione do dziedziczenia ustawowego, bez względu na rodzaj nieruchomości, co oznacza iż nie zachodzi w tym przypadku konieczność uzyskania zezwolenia. Wyłączenie z obowiązku uzyskania zezwolenia odnosi się zarówno do nabycia nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego jak i testamentowego, o ile osoby powołane do spadku na podstawie testamentu należą jednocześnie do kręgu spadkobierców ustawowych. Ustalenie kręgu spadkobierców ustawowych następuje w oparciu o prawo ojczyste spadkodawcy.

                  Obowiązek uzyskania zezwolenia na nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia dotyczy tylko dziedziczenia testamentowego przez cudzoziemców nie należących do kręgu spadkobierców ustawowych. Jeżeli natomiast cudzoziemiec, który nabył wchodzącą w skład spadku nieruchomość na podstawie testamentu a nie uzyska zezwolenia na podstawie wniosku złożonego w ciągu dwóch lat od otwarcia spadku, prawo własności nieruchomości lub prawo użytkowania wieczystego nabywają osoby, które byłyby powołane do spadku z ustawy.

Komentarze zostały zablokowane.